Wpisy




Jego gospodarstwo w latach 70. wyhodowało przepiękne stado koni kolorowych. Obecnie dalej się rozwija pod zarządem syna Pawła oraz wnuków Maćka, Marka i Karoliny. Jego drugi syn Piotr to czołowy zawodnik Polski w zaprzęgach czterokonnych.

______________________________________________________________


W rodzinie Mazurków hodowla koni jest tradycją. Kazimierz Mazurek urodził się na Kresach Wschodnich , gdzie jego ojciec hodował konie remontowe dla wojska. Zaraz po wojnie rodzina przeprowadziła się na Dolny Śląsk, gdzie w 1968 roku Kazimierz kupił obecne gospodarstwo, liczące wtedy 5 ha, a z nim kilka roboczych klaczy śląskich. Do 1982 roku powiększono areał do 22 ha. Przez ten czas gospodarstwo specjalizowało się w hodowli bydła mlecznego rasy czerwono-białej. Stado podstawowe liczyło 8 matek, a 70% krów było wpisanych do rejestru wysokiej wydajności. Z czasem jednak w Pankowie pozostały tylko konie.

Od początku hodowla koni w Pankowie stała na wysokim poziomie. Zakupem “pankowskich” koni byli zainteresowani zarówno prywatni właściciele jak i państwowe stada. Tak też do SK Strzegom trafiły dwie klacze: Perła (Poświt – Poetka po Rum) ur. 1974 i Agata (Aneks – Aga po Derwisz) ur. 1973, stała się SK Strzegom.

Z upływem czasu gospodarstwo hodowlane zmieniło specjalizację z koni rasy śląskiej w typie pospieszno-roboczym na szlachetne w typie użytkowym wierzchowym. W 1976 roku dokonano zakupu trzech tarantowatych odsadków z SK Michałów: kl. Mimi (Tajfun – NN), og. Sawoy (Dewey xx – Sulima), który był założycielem własnej linii poprzez córkę Serbia (Sawoy – Awantura śl) oraz Ogier Mirza (Tajfun – NN). Z całej trójki nie ostał się w stadzie żaden – Mimi, matka Dukata, niegdyś czołowego ogiera SK Michałów, została sprzedana do Holandii, Sawoy – wykastrowany, sprzedany do Holandii oraz Mirza – również wykastrowany i sprzedany.

(…)

Autor: Karolina Mazurek, wnuczka Kazimierza Mazurka

Całą publikację i inne źródła znajdziesz w Polskiej Cyfrowej Bibliotece Jeździeckiej (kliknij)

Poniżej znajdziesz linki do powiązanych materiałów w Polskiej Cyfrowej Bibliotece Jeździeckiej.

Wpis aktualizowano: 23.05.2023


Kazimierz Mazurek w Pankowie, 1981 rok.

Karola Mazurek:

„Prawdopodobnie najlepszy człowiek jakiego w życiu spotkałam, bez niego nie byłoby moich koni, jeździectwa i wielu innych rzeczy… myślę że jest – gdzieś tam – i byłby zawsze! moim wielkim kibicem, nie tylko wtedy, kiedy wszystko układałoby się w sukcesy, ale przede wszystkim także wtedy, kiedy ponosiłabym kolejna porażkę…

On miał w życiu pasje, która stała się jego życiem i dzięki niemu, też naszym. Takich ludzi jak on, chyba już nie ma.

Ci, którzy go znali wiedzą ci, którzy go nie znali uwierzą mi na słowo… Mojemu Dziadkowi Kaziowi Mazurkowi na Święta i na potem.”

Jedno z ostatnich zdjęć Kazimierza Mazurka gdzie prezentował parę wyhodowanych przez siebie koni małopolskich.
Od prawej Ludwika Mazurek i Artur Bober w czasie spotkania na Mistrzostwach Polski w skokach przez przeszkody MP Biały Las 2022.

Wspomnienie o Kazimierzu Mazurku:

“Kazimierz i Ludwika Mazurek. Polscy rolnicy i hodowcy koni, których miałem zaszczyt poznać w czasie mojej pracy w klubie Stragona Strzegom (przy SK Strzegom). Oboje emanowali rodzinnym ciepłem, niezwykle uprzejmi i gościnni (ciągle wspominam nasze wieczorne spotkania z wspaniałym ciastem Pani Ludwiki i dobrym winem Pana Kazimierza.

Mimo dzielącej nas odległości (Panków – Cieszyn), nadal podtrzymujemy naszą znajomość a ten wpis niech będzie wyrazem uznania naszej rodziny (Anna, Artura, Marysi i Marcina oraz trójki naszych wnuków, Franka, Tymka i Irenki dla wielopokoleniowej rodziny Kazimierza Mazurka.”

Anna i Artur Bober

Od lewej: emerytowany dyr. PSO Książ – inż. Zbigniew Dąbrowski, Ludwika Mazurek – wdowa po Patronie Memoriału, Anna Maria Ganowicz – sędzia główny, Danuta Nowicka – sędzia. W czasie V Memoriału Kazimierza Mazurka (1996). Fot. Edward Dubicki.

Słowo o Kazimierzu Mazurku autorstwa Pana Zbigniewa Dąbrowskiego, Dyrektor Stada Ogierów Książ:

„Kazio był moim przyjacielem na pewno. A myślę, że i ja dla niego byłem również kimś kogo obdarzał przyjaźnią. Obaj mieliśmy w sprawach końskich podobne myślenie, co w końcu zaowocowało pomysłem organizowania co roku amatorskich zaprzęgów. Zdążyliśmy z Kaziem przez trzy lata organizować te zawody, co roku było większe zaangażowanie ludzi i coraz więcej uczestników amatorów z całej Polski. O to nam właśnie chodziło.

Kazio nagle odszedł. Ogromny cios dla rodziny i przyjaciół. Ale życie toczy się dalej i taka jest kolej rzeczy.

Powstał projekt aby zawody amatorskie w powożeniu, już jako Memoriał Kazia Mazurka odbywał się dalej co roku. Kazio był z nami obecny duchem w tym przedsięwzięciu, a ta Kronika – dzieło jego najbliższych – niech będzie tego świadectwem.”

Kazimierz Mazurek zmarł 25 października 1990 roku, w wieku 61 lat.
Pochowany został na cmentarzu Parafii Śmiałowice.


Publikacje w Polskiej Cyfrowej Bibliotece Jeździeckiej:

Kliknij poniższe linki, aby przejść do powiązanych materiałów w Polskiej Cyfrowej Bibliotece Jeździeckiej (otworzą się na nowej karcie):

“Wspomnienie o naszym Tacie” (2023) – Grażyna Mosakowska

“Wspomnienia Piotra Mazurka o Tacie” (2023) – Piotr Mazurek

“Kazimierz Mazurek” (2023) – Karolina Mazurek

“Leokadia i Kazimierz Mazurek” (2004) – Ignacy Furgalski

“Zaproszenie na X Memoriał im. Kazimierza Mazurka” (2001)

“V Memoriał Kazimierza Mazurka” (1996) – Maria Anna Ganowicz

“Kolorowe zawody – II Memoriał Kazimierza Mazurka” (1993) – Maria Anna Ganowicz

“To się opłaca” (1989) – Róża Wyganowska

“Prywatna stadnina Kazimierza Mazurka” (1985) – Marek Szewczyk

“Sport jeździecki w Stadzie Książ – wczoraj i dziś” [link]


Pokrewne Legendy:

Władysław Adamczak

Brązowy medalista (druż.) MŚ w Powożeniu Zaprzęgami Czterokonnymi (Apeldoorn 1976), 2x srebrny medalista ME (druż. Sopot – 1975, Donaueschingen – 1977, Zug – 1981), brązowy medalista ME (druż. Haras du Pin – 1979; ind. Zug 1981).

Czytaj więcej…

Zbigniew Prus-Niewiadomski

Żołnierz 1 pułku szwoleżerów J. Piłsudskiego AK. Uczestnik powstania warszawskiego i ‘Akcji Burza’, inicjator odrodzenia sportów zaprzęgowych w Polsce i rajdów długodystansowych. Wybitny znawca konkurencji powożenia.

Czytaj więcej…


Galeria:

PL/EN

Patroni Honorowi: Polski Związek Hodowców Koni

Mecenasi: Ośrodek Hodowli Zarodowej w Kamieńcu Ząbkowickim

______________________________________________________________
Perła w koronie polskich zaprzęgów. Hodowla koni rasy śląskiej.
Przy stadzie działa również stadnina koni oraz klub sportowy specjalizujący się w powożeniu parami i zaprzęgami czterokonnymi.
______________________________________________________________

Mistycyzm miejsca takiego jak Książ wiąże się z wieloma elementami.

Historia zamku w Książu, losy jego wieloletnich właścicieli z rodu Hochbergów, jak i dzieje hodowli koni przeplatają się ze sobą na przestrzeni wieków. Trudno, więc opowiadać historię o jednym z tych elementów bez nawiązywania do innych.

Jednak właściwą kanwą do napisania tej książki było powstanie koni rasy śląskiej.

To właśnie na tych terenach rodziła się i kształtowała hodowla tej rasy, a działalność Stada Ogierów Książ przyczyniła się do jej ugruntowania i rozprzestrzenienia…

Czytaj więcej… (po kliknięciu przejdziesz do Polskiej Cyfrowej Biblioteki Jeździeckiej)

Autor: Izabela Rajca-Pisz

Kliknij poniższe linki, aby przejść do powiązanych materiałów w Polskiej Cyfrowej Bibliotece Jeździeckiej (otworzą się na nowej karcie):

Ślązaki z Książa na medal (2018) | FILM

Stado na medal! (2018) | FILM

Stado Ogierów Książ w Wałbrzychu (2016) | FILM

„Stado ogierów Książ” (2005) – Izabela Rajca-Pisz

„Katalog aukcji koni, Książ 25-26.05.1990” (1990) – Zespół redakcyjny

“W Książu. Sudecka stadnina koni w Książu” [link](1980) | FILM

„Katalog III aukcji koni sportowych w Książu” (1976) – Zespół redakcyjny

„50-ta Jubileuszowa Aukcja Koni w Książu” (1974) – Izabella Pawelec-Zawadzka

„Państwowe Stado Ogierów Książ” (1974) – Zbigniew Dąbrowski

“Polski Związek Hodowców Koni” (1965) – Jerzy Chachuła

“Sport jeździecki w Stadzie Książ – wczoraj i dziś” [link]


Patroni Honorowi: Wiktor Karol

Mecenasi: Ośrodek Hodowli Zarodowej w Kamieńcu Ząbkowickim

Opiekunowie: Rodzina Zbigniewa Dąbrowskiego

Żołnierz Armii Krajowej, trener i hodowca, wieloletni dyrektor Stada Ogierów w Książu. Legenda polskiego powożenia. Przewodniczący kapituły medalu za „styl i elegancję” w powożeniu (skład kapituły Zbigniew Dąbrowski, Hanna Ganowicz, Lesław Kukawski).

______________________________________________________________

Urodzony 20 czerwca 1925 r. w Łącku.

Po ukończeniu wydziału rolnego Uniwersytetu we Wrocławiu, w 1952 roku podjął praktykę w Stadninie Koni Liski. W 1955 roku przydzielony został do Państwowego Stada Ogierów w Książu jako zastępca dyrektora.

W roku 1970 został dyrektorem SO Książ i pełnił tę funkcje do momentu przejścia na emeryturę w 1992 roku. Za jego kadencji sekcja jeździecka SO Książ była jedną z najmocniejszych w Polsce. Jako hodowca przyczynił się do stworzenia nowoczesnego typu konia rasy śląskiej. Z 40 medali, które zdobyli powożeniowcy dla Polski, prawie połowę (19) zdobyli zawodnicy pracujący w Stadzie Ogierów Książ i reprezentujący działający klub SLKS Książ.

7.02.2021 z wielkim smutkiem dowiedzieliśmy się od syna Pana Zbigniewa, Wojtka Dąbrowskiego o śmierci jego taty. Odeszła od nas Legenda Polskiego Jeździectwa i powożenia…

Poniżej znajdziesz linki do powiązanych materiałów w Polskiej Cyfrowej Bibliotece Jeździeckiej.


Zbigniew Dąbrowski. Zmarł 6 lutego 2021 roku w Wałbrzychu. w wieku 96 lat.
Pochowano go na cmentarzu parafialnym w Szczawienku.


Polska Cyfrowa Biblioteka Jeździecka:

Kliknij poniższe linki, aby przejść do powiązanych materiałów w Polskiej Cyfrowej Bibliotece Jeździeckiej (otworzą się na nowej karcie):

“Zbigniew Dąbrowski” (2012) – Witold Duński

“Stado ogierów Książ” (2005) – Izabela Rajca-Pisz

“Katalog III aukcji koni sportowych w Książu” (1976) – Zespół redakcyjny

“Katalog aukcji koni, Książ 25-26.05.1990” (1990) – Zespół redakcyjny

“50-ta Jubileuszowa Aukcja Koni w Książu” (1974) – Izabela Pawelec-Zawadzka

“Państwowe Stado Ogierów Książ” (1974) – Zbigniew Dąbrowski

Zbigniew Dąbrowski – Odznaka Respekt | FILM

“Sport jeździecki w Stadzie Książ – wczoraj i dziś” [link]


Galeria: